Woensdag 14
Filip komt zoals afgesproken in de voormiddag aan in lodge.
Het was voorzien om naar Petra in Jordanie te gaan vandaag maar de lokale reisagent had het zo niet begrepen en had enkel voor Filip de reis geboekt.
Filip vond het vervelend maar we stelden hem een alternatief voor.
Een kleine woestijn ervaring in de namiddag.
De woestijn heeft iets spannends en mysterieus. Zijn bewoners iets fascinerend. Het leven in de woestijn is totaal anders en dat kon Filip vaststellen op die paar uurtjes.
We vertrokken na de lunch met Mohammed Head Atwa richting wadi Gazella. De indrukwekkende Wadi ( uitgedroogde rivier bedding) die eruit ziet als een grote witte zand vlakte omringd met prachtige zand en kalk rotsen prachtig uitgesculpteerd door de wind. Filip was er even stil van. We rijden door naar een canyon die wat verder op gelegen is. Hier stappen we uit de jeep en maken een kleine wandeling door het warme zand. Filip merkt op dat het opvallend op de woestijn van de Colorado in de Verenigde Staten.
Ooit was het hier de zee bodem en waren al deze prachtige bergen bedolven onder het water.
Hier zullen de Madame een kameel tocht maken, werkelijk de moeite!
We stappen terug de jeep in, na even genoten te hebben van de stilte van de woestijn.
We doen een ommekeer en rijden deze keer Wadi Gazella in. We dalen af tot het midden van de Wadi en beslissen bij de lokale bevolking te stoppen om de ‘beroemde bedoeiense thee’ te nemen.
In the middle of nowhere een tent, veel geiten, een kameel, konijntjes en twee bedoeiense vrouwen. De Moeder en haar dochter weten ons te vertellen dat de echtgenoot inkopen is gaan doen. Hij zal vanavond of morgen terug zijn.
Een vuurtje wordt aangestoken en de thee gemaakt.
We beginnen dan aan het interview. Ja het leven is hier totaal anders dan wij het gewoon zijn…. Mensen leven hier op het ritme van de natuur met hun eigen regels.
Bedoeienen staan bekend voor hun grote gastvrijheid, die komt waarschijnlijk van de tijd waar zij nog allemaal in de woestijn als nomade leefde.
Ze trokken dan rond en het was een regel van iedereen altijd te verwelkomen, je kan in de woestijn nooit iemand aan zijn lot overlaten. Dus nomade die langs een Bedoeiense nederzetting langs kwamen waren altijd welkom maar die gastvrijheid beperkte zich tot 3 dagen en dan werd er verwacht dat de bezoeker verder trok.
DIt is natuurlijk te begrijpen omdat de voorraad altijd beperkt is zowel het eten als het water.
Zij hadden ook speciale bergplaatsen in de woestijn waar goederen in gezet werden om fris te blijven en om de voorbijganger altijd de mogelijkheid en de zekerheid te geven van er water en een te vinden.
Alle Bedoienen kende die schuilplaatsen, en vanzelfsprekend gelde ook daar een goude regel zijnde : iedereen vulde de voorraad aan wanneer hij de volgende keer langskwam.
Deze schuilplaatsen lagen meestal langs de weg die zij namen om naar het middellands Zee gebied te gaan om groenten, bloem, suiker enz in te doen.
De geitjes lopen ondertussen tussen ons door en eentje ervan is maar amper een paar dagen oud.
De Bedoeiense vrouw verteld dat ze het geitje met de papfles voed.
Dat wil ik ook wel eventjes proberen.
Het lukt eerst niet zo best maar het geitje dat we ondertussen ” Dotje’ gedoopt hadden zag het uiteindelijk wel zitten om wat verse melk te drinken.
Filip heeft de woestijn sfeer te pakken en voelt zich uitstekend in vorm. Er wordt nog wat verder verteld over de Bedoeiense levensgewoonten en beginnen het gesprek met de Bedoeiense vrouw.
Zij is 35 en heeft 7 kinderen- 4 meisjes en 3 jongens. Ze was amper 15 als ze haar eerste kind kreeg. Ze ziet er trouwens wel veel ouder uit dan 35. We zetten het interview wat verder over de status van de vrouw…. En dit is niet alleen een ingewikkeld, boeiend maar ook een lang verhaal waarvan we vaststellen dat het positief aan het veranderen is.
Vrouwen zijn hier helemaal niet zo onderdrukt dan men zou denken. Zij zijn het die in huis de broek dragen, maar eens ze met hun echtgenoot buiten komen zullen zij hem nooit tegenspreken. Ik weet vertel ik Filip dat de Bedoeiense vrouwen het voor het zeggen hebben in huis en dat de man ernaar zal luisteren. We leven hier natuurlijk in een Moslim land en dat betekent dat de man verschillende vrouwen kan huwen maar ook daar zijn er regels… Hij moet ze allemaal op dezelfde manier onderhouden. De economische situatie en de evolutie maakt dat dus meer en meer mannen maar een vrouw meer huwen want twee, drie of vier zoals dat vroeger vaak was is niet meer te onderhouden.
De jonge meisjes eisen de dag van vandaag de de man geen tweede vrouw meer neemt. We zullen, vertel ik Filip nog wel geamcipeerde meisjes bezoeken.
Maar het wordt onertussen tijd om door te rijden want morgen is het vroeg opstaan om 7 uur moeten we aan de Marina haven staan om naar Petra in Jordanie te gaan.
Het was een prachtig moment in de woestijn
Bedankt Filip en radio 2 voor het bezoek en morgen richting Petra.
Categorie: Bedoeienen, Egypte, Jordanie, Nuweiba, Petra, Radio 2, Reizen, Sinai, Taba, Vrouwen, woestijn
